ឆ្នាំ ២០២៦ មកដល់ ដោយបានជជែកច្រើនជាមួយ ប្អូន វិចិត្រ ឆ្នាំជាច្រើនកន្លងមក មានអានុសាវរីយ៍ជាច្រើនជាមួយការសរសេរប្លក់ ធ្វើអោយខ្ញុំបានចាប់អារម្មណ៍ក្នុងការសរសេរឡើងវិញ ដែលបានផ្លាស់ប្ដូរពីដំណើរនៃការសរសេរមកធ្វើវីដេអូ។ ក្នុងសម័យឌីជីថលចុងក្រោយនេះដែលអ្វីៗដំណើរការលឿនជាងការគិត និងការយល់ ការសម្រាកបន្តិច មិនមែនជាការថយក្រោយទេ ប៉ុន្តែជាការរៀបចំខ្លួន ដើម្បីបន្តដំណើរឲ្យមានទិសដៅ និងមានន័យជាងមុន។
ខ្ញុំបានដើរតាមផ្លូវឌីជីថលនេះអស់រយៈពេលជាងដប់ឆ្នាំ មិនមែនជាផ្លូវត្រង់ និងមិនមែនជាផ្លូវងាយស្រួលទេ ។ វាជាផ្លូវដែលពោរពេញដោយការសាកល្បង ការខកចិត្ត ការស្ទាក់ស្ទើរ និងការបន្តទៅមុខ ទោះបីមិនប្រាកដចិត្តក៏ដោយ។ ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមពីការសរសេរ ពីប្លក់ យូរណាស់មកដែរហើយ ហើយកាលនោះមានការជួបជុំធំមួយរបស់សហគមន៍ Blogger Festival ឆ្នាំ ២០១២ នៅពេលដែលសម័យឌីជីថលសម័យនោះជាសហគន៍តូចនៅឡើយ តូចតែសប្បាយ មិនមែនធំតែ ពពេញទៅដោយ ភាពស្មុគស្មាញ។
ពេលនោះ ការសរសេរ មិនមែនជារឿងសម្រាប់រកឈ្មោះ ឬរកប្រាក់នោះទេ ប៉ុន្តែជារឿងសម្រាប់រកខ្លួនឯង។ ខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សពូកែសរសេរ ឬពូកែអានដូចអ្នកដទៃទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំជាមនុស្សដែលសហគមន៍ ការរាប់អាន ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនង នោះហើយអាចជួយអោយខ្ញុំរៀនគិត រៀនយល់ខ្លួនឯង និងរាប់អានមនុស្សយ៉ាងច្រើន ក្នុងពេលដែលពិភពឌីជីថលកំពុងរត់ទៅមុខយ៉ាងលឿន។
ពេលវេលាបានផ្លាស់ប្ដូរ ហើយខ្ញុំក៏បានផ្លាស់ប្ដូរដែរ ខ្ញុំបានប្តូរពីការសរសេរ មកធ្វើវីដេអូ មកធ្វើមាតិកា មកធ្វើការបណ្ដុះបណ្ដាល និងធ្វើការជាមួយសហគមន៍។ មិនមែនព្រោះខ្ញុំបោះបង់ការសរសេរប្លក់នោះទេ ប៉ុន្តែព្រោះខ្ញុំចង់អោយខ្លឹមសារចែករំលែកទៅដល់មនុស្សច្រើនជាងមុន និងចង់អោយបច្ចេកវិទ្យា ក្លាយជារឿងដែលមនុស្សអាចយល់ និងប្រើបានក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។
ខ្ញុំបានធ្វើការជាមួយយុវជន សិស្ស និស្សិត អាជីវករ និងសហគមន៍ Local Guides បានចូលរួមជួយមនុស្សយល់ពី Google Maps យល់ពីឌីជីថល យល់ពីសុវត្ថិភាពអនឡាញ និងយល់ថា បច្ចេកវិទ្យា មិនមែនជារឿងឆ្ងាយពីជីវិតរបស់ពួកគេទេ។ ខ្ញុំបានឃើញថា ការចែករំលែកចំណេះដឹងតិចតួច អាចបង្កើតការផ្លាស់ប្ដូរតូចៗ ប៉ុន្តែមានន័យ។
ក្រៅពីផលិតមាតិការ ការចែករំលែក ខ្ញុំបានធ្វើដំណើរជាមួយម៉ូតូ មិនមែនដើម្បីបង្ហាញទីកន្លែងស្អាតៗទេ ប៉ុន្តែដើម្បីរៀនពីមនុស្ស ពីជីវិត ពីរបៀបរស់នៅ និងពីអ្វីដែលមិនអាចឃើញបានតាមវីដេអូ។ ដំណើរទាំងនោះ បានបង្រៀនខ្ញុំអំពីការដំណើររៀនសូត្រ ការស្តាប់ និងការយល់ចិត្តគ្នា យល់ពីភូមិសាស្ត្រ និងរៀនសូត្រទៅតាមតំបន់និមួយៗ។
ក្នុងពេលតែមួយ ខ្ញុំក៏បានចូលរួមការងារបកប្រែភាសាខ្មែរ ក្នុងបច្ចេកវិទ្យា ដោយមិនសូវបានបញ្ចេញឈ្មោះ និងដោយមិនសូវមានអ្នកស្គាល់ ព្រោះខ្ញុំជឿថា ភាសាជាតិ គួរតែមានរបស់មួយមាននៅបញ្ចីភាសាលើឆាក អន្តរជាតិ និងមានគុណភាព នៅក្នុងពិភពឌីជីថល ទោះបីវាមិនល្អឥតខ្ចោះក៏ដោយ។
ឆ្នាំ ២០២៦ សម្រាប់ខ្ញុំ មិនមែនជាឆ្នាំនៃការរត់លឿនជាងមុនទេ ប៉ុន្តែជាឆ្នាំនៃការរស់ដោយយល់ច្បាស់ជាងមុន ការធ្វើមាតិកាដោយចិត្តស្ងប់ ការសរសេរដោយមិនប្រញាប់ និងការចែករំលែកដោយការទទួលខុសត្រូវ។
វែបសាយនេះ គឺជាលំហដែលខ្ញុំជ្រើសរើសត្រលប់មករកអក្សរ រកអនុស្សាវរីយ៍ រកគំនិត និងរកដំណើរដែលធ្វើអោយខ្ញុំក្លាយជាខ្ញុំដូចសព្វថ្ងៃ។ មិនមែនអត្ថបទទាំងអស់នៅទីនេះនឹងមានចម្លើយស្រាប់ទេ ប៉ុន្តែវានឹងស្មោះត្រង់ និងមានចេតនាល្អចំពោះអ្នកអាន និងសង្គម។
សូមស្វាគមន៍ មកកាន់ ២០២៦ សូមស្វាគមន៍ មកកាន់លំហដែលខ្ញុំបន្តដំណើរដោយអក្សរ ដោយបទពិសោធន៍ និងដោយចិត្តមនុស្សម្នាក់ដែលនៅតែជឿថា ការរៀន និងការចែករំលែក មិនដែលហួសសម័យក្នុងពិភពឌីជីថលឡើយ។
ឆ្លើយតប